|
Nerviërs

Woonplaats:
België
De Nerviërs waren een stam die in een groot gedeelte woonde
van het België dat wij nu kennen. Daar controleerde de stam
een groot en belangrijk gebied namelijk de handelsweg van
Keulen naar Amiens. De stam van de Nerviërs leefde namelijk
ik een grensgebied waar nog veel onduidelijkheid over
heerst. Een gebied met belangrijke handelsverbindingen
tussen het westen (Gallië) waar vooral Kelten woonden en het
noorden waar de Germanen hun oorsprong vinden. Over de
gebieden waar de Nerviërs hun huisvesting hadden is
tegenwoordig voor ons nog onzeker waartoe deze volkeren
behoorden. Ceasar beschreef deze volkeren (ten westen van de
Rijn) als Keltisch. Maar dit blijkt niet op waarheid te
berusten en daarom is het onzeker of deze volkeren Keltisch
of Germaans gezind zouden zijn.
Wat wel duidelijk moge wezen is dat het gebied een
samensmelting heft kunnen zijn tussen beide etnische
groepen. Vandaar dat dit gebied ook als proto-Germaans wordt
aangeduid.
De Nerviërs bevonden
zich in zuidelijk België en meest noordelijk Frankrijk.
Grensvolkeren waren Viromandui, de Atrebates, de Atuatuci en
de Remi. De Nerviërs probeerden zich hierin volgens
historische bronnen te onderscheiden van zijn 'lamme
Gallische' buren door hun Germaanse oorsprong en afkomst te
benadrukken. Zo bevestigen de bronnen ook dat de Nerviërs
een volk waren die van over de Rijn in dat gebied gekomen
waren en daarom van Germaanse oorsprong waren. Tegenwoordig
is het alleen nog lastig om de waarheid van deze bronnen
vast te stellen en laat archeologisch onderzoek vaak geen
antwoord vallen.
Wat wel duidelijk is
over de Nerviërs was hun vechtlust. Dat bevestigen Romeinse
bronnen uit die tijd. In de laatste eeuw voor Christus
trokken de Romeinen succesvol door het 'Franse' Gallië. Rond
60 v.C. bereikten zij ook de Nerviërs en de zogenaamde
Belgae (België). Het gevolg was een verbitterde strijd
tussen de Romeinen en de Nerviërs, die geen oplossing zagen
in diplomatiek en onderwerping aan de Romeinen. Hun
'Germaanse furie' zorgde voor heel wat problemen bij de
Romeinen. In 57 v.C. brachten de Nerviërs de Romeinen tot
stilstand bij de Sabis (Selle) o.l.v. Boduagnatus. Jaren van
oorlogen volgden. In het jaar van 54 v.C. slaagden de
Nerviërs er zelfs in het legioen van Quintus Cicero te
overmeesteren en weliswaar geheel te vernietigen.
Het was niet alleen hun furie en lage dunk van de Romeinen
die hun zo'n verbitterde tegenstander maakten van het
Romeinse Rijk. Het was tevens hun inzicht voor tactiek op
het slagveld. Het landschap waarin zij woonden is daar een
voorbeeld van. De talloze 'hagen', bosranden en 'wallen' om
de akkers, weg en en gronden vertraagden de Romeinse opmars
en maakten hun zwaardere artillerie en cavalerie zinloos. De Nerviërs, die ervaren en getrainde soldaten leverden die te
voet streden, maakten hier juist god gebruik van.
Desondanks lukte het de Romeinen de Nerviërs toch onder de
voet te lopen waarna zij verder noordwaarts trokken, op zoek
naar confrontatie met de Germaanse stammen...
|