Alemannen
 

Woonplaats:
Zwaben, tussen de Rijn en de Donau, Duitsland.

Glorieuze veldslagen tegen de Romeinen:
Slag bij Placentia (271), slag bij Reims (356)

De Alemannen was een verbond van volken (wat de naam ook betekent). De machtigste stam binnen de Alemannen waren de Semnonen. De Alemannen maakten weer een deel uit van de Sueben. Deze werden in 213 n.C. naar het westen gedrongen door o.a. de Longobarden en Bourgondiërs.

In 233 probeerden de Alemannen de Romeinse linies te doorbreken, maar tevergeefs. In 259 probeerden ze het opnieuw en het slaagde. Er vonden al snel plundertochten plaats in het Romeinse Rijk richting Gallië en vanaf 268 ook in Italië. In deze jaren en de jaren die daarop volgden hebben verschillende Romeinse Keizers de Alemannen bevochten met wisselend succes. De Romeinen verloren echter hun linies en de Alemannen vestigden zich in het vroegere Romeinse gebied. Romeinse tegenoffensieven liepen op niets uit.
In 328 sloten ze een bondgenootschap met elkaar die in 350 alweer werd verbroken toen de Romeinse legers in opstand kwamen. Vervolgens werden de Alemannen verslagen in 357 bij Straatsburg. Er kwam vrede, maar deze verdween alweer toen de Alemannen in 364 het Romeinse Gallië weer binnenvielen. In 370 werd hier een einde aan gemaakt toen de Alemannen door de Romeinen werden verslagen in het Zwarte Woud. In 406-407 konden de Alemannen echter ongehinderd Gallië binnentrekken doordat het Romeinse Rijk op instorten stond. De Romeinen wisten echter een pact met ze te sluiten en de Alemannen vestigden zich daarmee in het Donaugebied in Zuid-Duitsland, Zwitserland en de Elzas.

Na de val van het Romeinse Rijk probeerden de Alemannen vaste voet te krijgen bij Keulen. Daar werden ze in 496 verslagen door de Franken in de Slag bij Tolbiac. Vervolgens trokken de Franken plunderend door het gebied van de Alemannen heen. In 536 werd het allemaal Frankisch grondgebied. In het Frans noemt men Duitsland nu nog steeds Allemagne en in het Spaans Alemania wat nu nog steeds terugwijst op de Alemannen.