Historie

Het Litha, ofwel het Midzomerfeest of de Zomerzonnewende, is een Germaans feest waar het Midzomer gevierd word. Het is dus het feest op de langste dag en de kortste nacht van het jaar. Vanaf deze tijd worden de dagen weer korter en komt de winter weer nader. Normaal gesproken word het Midzomer rond 24 juni gevierd.

Mythologie van het Midzomer
Het Midzomer brengt tevens een verhaal mee over de Goden van de Germanen. Zo is tijdens het Midzomer het verhaal over Balder, God van de zon en , hier van toepassing. In de tijd van de zomer is het Balder, de God van de zon en warmte die heerst. Volgens de Germaanse Mythologie laat zijn tweelingbroer Hodur, Balder neerschieten door Loki. Balder valt stervend op de grond. De dagen worden weer korter en weer kouder. Tijdens de Joeltijd zal de zon dus helemaal sterven (in het meest noordelijke Germanië komt de zon voor drie dagen niet meer tevoorschijn).

Wonderlijke avond
Traditioneel bij Germaanse feesten werd ook dit feest oorspronkelijk gevierd op de vooravond zelf. Tijdens deze avond kon men de overleden Sibbeleden tegenkomen, zo ook andere overledenen. Andere wezens namen deze nacht een kijkje in de Midgard (mensenwereld), zoals Dwergen. Magische momenten deden zich voort en zelf dieren konden spreken. Alles wat niet kon gebeurde tijdens deze wonderlijke nacht.

Midzomervuur
Slechts honderd jaar geleden werd het Midzomer nog door heel Europa gevierd. Zowel door Germanen als Kelten of andere Europese volkeren. Allen met hun eigen gewoontes, maar toch met dezelfde principes. Blijkbaar is het Midzomer voor vele mensen altijd erg belangrijk geweest.
Zo was het vuur erg belangrijk tijdens het Midzomer. Een enorm vuur was het middelpunt van het feest. vaak op een opvallende plek, zowel op open vlaktes als midden in het dorp. Het vuur werd aangestoken met een tak uit het vuur van het afgelopen Midzomer feest. Zo werd het as van het Midzomer vuur dus bewaard. Dit werd vaak ook in de eigen haard gegooid om het Midzomer en alles wat daarbij meekwam in huis te nemen. Ook werd de as gebruikt in veevoer om het vee te beschermen tegen ziektes of onheil of werd het uitgestrooid op het land. De kracht van het Midzomer zorgde voor vruchtbaarheid.

2